โรคสะบ้าเคลื่อนในสุนัข
353 views
0
0

โรคสะบ้าเคลื่อน เป็นโรคเกี่ยวกับข้อเข่าสุนัขที่พบได้บ่อย สุนัขพันธุ์เล็กมีโอกาสเป็นโรคนี้ได้สูงกว่าสุนัขพันธุ์ใหญ่ถึง 12 เท่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสุนัขพันธุ์ปอมเมอเรเนียน ชิวาวา ยอร์คเชียร์เทอร์เรีย พุดเดิ้ล ส่วนสุนัขพันธุ์ใหญ่ที่พบโรคนี้บ่อย ได้แก่ ไซบีเรียน ฮัสกี้ ลาบราดอร์ รีทริฟเวอร์ มักพบการเคลื่อนของกระดูกสะบ้าออกไปทางด้านในมากกว่าทางด้านข้าง

โรคสะบ้าเคลื่อนมักตรวจพบได้เมื่อไร มีอาการอย่างไร

มักพบในช่วงที่สุนัขกำลังเจริญเติบโตที่มีการพัฒนาของโครงกระดูกและกล้ามเนื้อ ส่วนใหญ่พบตั้งแต่ก่อนอายุ 1 ปี ความรุนแรงของโรคแบ่งเป็น 4 ระดับ

ระดับ 1 สะบ้าเคลื่อนออกนอกร่องได้ค่อนข้างยาก โดยจะต้องมีการดันออก ซึ่งสะบ้าจะกลับมาอยู่ในตำแหน่งปกติได้เองเมื่อปล่อยมือ มักไม่พบอาการผิดปกติ

ระดับ 2 การเคลื่อนของสะบ้าเกิดขึ้นได้บ่อย ทำให้เกิดการเสียดสีและพบการกร่อนของกระดูกผิวข้อ สุนัขอาจแสดงอาการยกขาในบางจังหวะ

ระดับ 3 สะบ้ามีการเคลื่อนหลุดอยู่นอกร่อง แต่สามารถดันสะบ้ากลับเข้าที่ได้ สุนัขมักเดินขาบิดหรือเหยียดขาได้ไม่เต็มที่ อาจพบกระดูกผิดรูป แสดงอาการเดินผิดปกติและเจ็บขา

ระดับ 4 เกิดการเคลื่อนของสะบ้าอย่างถาวร ไม่สามารถดันกลับได้ มักพบการบิดและผิดรูปของกระดูกขาหลัง สุนัขมักเจ็บขาตลอดเวลาไม่สามารถเหยียดข้อเข่าได้

วิธีการรักษา

เมื่อสุนัขเป็นสะบ้าเคลื่อนจะทำให้ข้อเข่าขาดความมั่นคง นอกจากจะเกิดการเสื่อมของข้อขึ้นแล้ว อาจส่งผลให้เอ็นไขว้หน้าที่อยู่ในข้อเข่าเกิดการฉีกขาดได้ ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตเมื่อสุนัขมีอายุมากขึ้น

เนื่องจากโรคสะบ้าเคลื่อนมักพบในสุนัขเด็ก ดังนั้นการผ่าตัดในช่วงที่ตรวจพบระยะแรกจะลดโอกาสการพัฒนาของโรคไปในระดับที่มากขึ้น ลดความเสียหายของกระดูกผิวข้อ และสุนัขเด็กมีการฟื้นตัวได้เร็วกว่า

การดูแลหลังการผ่าตัด

หลังการผ่าตัดอาจพบการเคลื่อนของสะบ้ากลับมาได้อีก สุนัขพันธุ์เล็กจะมีการเคลื่อนกลับมาได้น้อยกว่าและเกิดภาวะแทรกซ้อนได้น้อยกว่าสุนัขพันธุ์ใหญ่ ซึ่งในสุนัขที่มีการเคลื่อนของสะบ้าที่รุนแรงกว่ามักเกิดภาวะแทรกซ้อนของโรคได้

สุนัขที่ได้รับการผ่าตัดจะใช้ขาไม่สะดวกเนื่องจากความเจ็บปวดหลังผ่าตัด นอกจากนี้โครงสร้างของกระดูกและเนื้อเยื่อรอบๆ ข้อเข่าต้องอาศัยระยะเวลาเพื่อให้เกิดการหายที่สมบูรณ์ จึงจำเป็นต้องจำกัดบริเวณ ลดการเคลื่อนไหวของข้อต่อที่รุนแรง เช่น การกระโดด การขึ้น-ลงบันได หลีกเลี่ยงการอยู่พื้นลื่น การประคบเย็นจะช่วยลดอาการบวมและปวดที่เกิดจากการอักเสบหลังผ่าตัดได้

เมื่ออาการบวมลดลง จึงเริ่มกระตุ้นให้มีการเคลื่อนไหวของข้อต่อ ทำได้โดยการยืด หดข้อเข่าช้าๆ ซึ่งจำเป็นจะต้องอยู่ภายใต้การแนะนำของสัตวแพทย์เพื่อลดการบาดเจ็บ

การทำกายภาพบำบัดหลังผ่าตัดช่วยในการฟื้นฟูกล้ามเนื้อและเพิ่มการเคลื่อนไหวของข้อต่อ ทำให้สุนัขกลับมาใช้ขาได้เร็วขึ้น ลดการหดเกร็งของกล้ามเนื้อหน้าขาได้ดี
_________________
รายการ pet care onair
ผศ.น.สพ.ดร.ทิลดิสร์ รุ่งเรืองกิจไกร และ สพ.ญ.ดร.ฉัตรวลี บุญธรรม คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย