การสื่อสารที่ดีเริ่มที่ตัวเรา ฟังให้เข้าใจ ปรับให้เหมาะสม เพื่อเชื่อมต่อผู้คนให้ได้อย่างมีความหมาย เพราะหัวใจของการสื่อสารคือ ตัวเรา-ตัวเขา-ตัวเรื่อง

• “การสื่อสาร” คือความสัมพันธ์ระหว่าง ตัวเรา-ตัวเขา-ตัวเรื่อง (นาที 1.20)
• การสื่อสารเป็นการสื่อความหมายที่ไม่ได้มีแค่ภาษาพูด แต่ยังมีอวัจนภาษา (การสื่อสารโดยไม่ใช้คำพูด) เป็นส่วนประกอบด้วย (นาที 6)
• การสื่อสารแบบ ใจเขา-ใจเรา (นาที 13.30)
• หัวใจของการสื่อสารเพื่อโน้มน้าวใจ (นาที 16.35)
• การฟังก์คือการพูดด้วยเช่นกัน (นาที 20.40)

อ้างอิงจากแนวคิดของอริสโตเติล ทุกการสื่อสารประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ

ตัวเรา ผู้ส่งสาร สไตล์ วิธีคิด อารมณ์
ตัวเขา ผู้รับสาร ความรู้พื้นฐาน ความไวต่ออารมณ์ วัฒนธรรม
ตัวเรื่อง เนื้อหาที่ต้องการสื่อ

จุดสำคัญคือ แม้ยุคสื่อเปลี่ยน แพลตฟอร์มเปลี่ยน แต่แกนกลางยังเหมือนเดิม ต้องรู้จัก “เรา–เขา–เรื่อง” ให้ครบ เพื่อให้สารตรงกันทั้งโค้ดผู้ส่งและผู้รับ

เมื่อแพลตฟอร์มหลากหลายขึ้น การตีความจึงเปลี่ยนตาม สิ่งธรรมดาอย่างโพสต์กินข้าว ก็มีความหมายซ้อนเร้นขึ้นจากบริบททางสังคม วัฒนธรรม และรหัสภาษาที่ต่างกัน เช่น ภาษาแสลง วัยรุ่น หรือ #hashtag

หัวใจของการชักจูง มีดังนี้

• ฟังให้เห็นความต้องการ ความขาด ความสนใจ
• สังเกตพฤติกรรม น้ำเสียง แววตา
• ยอมปรับบทสนทนา แม้ไม่เป็นไปตามสิ่งที่เตรียมมา
• เชื่อมต่อเขาด้วยสิ่งที่เขา “อิน” เช่น พูดเรื่องหมา เรื่องต้นไม้ แล้วเกิด connection

“คนพูดที่ฟังเป็น จะพูดได้ตรงจุดที่สุด”

ตัวเรื่อง บางครั้งเปลี่ยนไม่ได้
ตัวเขา เปลี่ยนยากที่สุด
ตัวเรา ปรับได้ทันที และส่งผลต่ออีกสององค์ประกอบเสมอ

ข้อคิดสำคัญ
• อย่าเชื่อในดราฟแรกของการพูด/เขียน
• ปรับวิธีได้เสมอ
• การเปลี่ยนวิธีพูดไม่ใช่การเสียความเป็นตัวเอง
• ตัวเรามีหลาย version ที่ดีกว่าเสมอ ถ้าเปิดใจลอง

รายการรอบตัวเรา วันอาทิตย์ 10.30 น. Chula Radio [4 ม.ค.69]
ผู้ดำเนินรายการ: ศ.ดร.สุชนา ชวนิชย์ ศูนย์บริการวิชาการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิทยากร: ผศ.ดร.ประภัสสร จันทร์สถิตย์พร หัวหน้าภาควิชาวาทวิทยาและสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย